Չեմ կարող հավատալ, որ կգտնվի հայ դատավոր, որը կդատապարտի Կաթողիկոսին. ժողովուրդը կանիծի նրա ընտանիքը. Եզրաս Սրբազան

Հայ Առաքելական Եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ արքեպիսկոպոս Եզրաս Ներսիսյանը ՏԱՍՍ-ին տված հարցազրույցում խոսել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու և Հայաստանի իշխանությունների միջև հակամարտության պատճառների և դրա լուծման ուղիների մասին։

-Ինչպե՞ս եք պատկերացնում Հայ Առաքելական Եկեղեցու և իշխանությունների միջև առկա իրավիճակի լուծումը։ Հնարավո՞ր է Ազգային եկեղեցական ժողովի գումարում։

-Ազգային Եկեղեցական ժողովը նախատեսված էր մի քանի տարի առաջ։ Սակայն այնպիսի ճակատագրական իրադարձություններ, ինչպիսիք են COVID-19-ը, Արցախում պատերազմը, Արցախի բռնի հայաթափումը, Հայաստանում պետական ​​հեղաշրջումը և այլն, ստիպեցին նիստը հետաձգվել։ Այնուամենայնիվ, այն անպայման կկայանա, եթե համապատասխան պայմանները բավարարվեն։ Կոմիտեները ակտիվորեն աշխատում են, և օրակարգը մշակվում է։ Եկեղեցին իր պատրաստակամությունն է հայտնում սկսել ժողովի աշխատանքները, եթե իշխանությունները հարգեն սահմանադրական, օրենսդրական և կանոնական սկզբունքները։

-Ի՞նչն է կաթողիկոսի դեմ ուղղված մեղադրանքների էությունը, որոնք հիմք հանդիսացան նրա Ավստրիայում Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևորականների ժողովին մասնակցելու արգելքի համար։

-Նախևառաջ, պետք է ասել, որ իշխանությունները թիրախավորում են հենց Եկեղեցին։ Նրանք անորոշ մեղադրանքներ են հնչեցնում, որ Եկեղեցին չի կարողանում կատարել իր հոգևոր և ազգային առաքելությունը։ Սա իրականությունից հեռու լինել չի կարող։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին հավատարիմ է և կմնա Քրիստոսի պատվիրաններին, քանի դեռ գոյություն ունի մարդկությունը։ Սակայն մենք տեսնում ենք, որ իշխանությունները, իրենց կործանարար հակաեկեղեցական քաղաքականության շնորհիվ, մերժում են Եկեղեցու արդար ձայնը և մեղադրում են Եկեղեցուն քաղաքականությանը միջամտելու մեջ։ Մինչդեռ, Եկեղեցու մտահոգությունը հոգևորականության և ազգային ինքնության պահպանումն է։ Եկեղեցին միշտ եղել է վերքաղաքական և անկուսակցական կառույց։ Հենց Եկեղեցու այս դիրքորոշումն է պահպանել մեր պետականությունը։ Սակայն իշխանությունները ոտնահարեցին Սահմանադրությունը՝ Եկեղեցուն լռեցնելու և ենթարկեցնելու համար։ Ժամանակն է, որ Եկեղեցին միասնական ձայն բարձրացնի և դատապարտի իշխանությունների անօրինական, հակասահմանադրական գործողությունները։ Եկեղեցու դիրքորոշման դեմ արհեստական ​​մեղադրանքներ առաջադրվեցին։ Ամեն ինչ արվեց՝ վեց եպիսկոպոսներին արգելելու մասնակցել Ավստրիայում կայանալիք հոգևորականների ժողովին։ Իշխանությունները վախենում էին, որ ժողովը կդատապարտի իրենց հակաեկեղեցական քաղաքականությունը։ Այնուամենայնիվ, ժողովին մասնակցեց 25 հոգևորական։ Իշխանությունները անհեթեթ մեղադրանք առաջադրեցին անձամբ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ին՝ պնդելով, որ նա չի կատարել նախկին եպիսկոպոս Սարոյանի վերաբերյալ դատարանի որոշումը: Անօրինական է դատարանի միջոցով չեղյալ համարել կաթողիկոսի որոշումները, որոնք վերաբերում են եկեղեցական ներքին գործերին։

-Կարծում եք՝ իշխանությունները կդիմեն ավելի արմատական ​​միջոցների, այդ թվում՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի ձերբակալությանը։

-Իշխանությունները օգտագործում են իրենց բոլոր վարչական ռեսուրսները՝ քաղաքական նպատակներով վարկաբեկելու հոգևորականությանը, հրահրում են հասարակության մեջ անհանդուրժողականություն Եկեղեցու նկատմամբ, չեն խուսափում զրպարտությունից և բացահայտ ստերից: Նրանք լավ գիտեն՝ որքան նենգ են ստերը, այնքան ավելի հեշտությամբ է այն յուրացվում: Այս կառավարությունից, որը բացահայտորեն խաբում է ժողովրդին, իրեն դնում օրենքից վեր, անտեսում է միջազգային իրավական նորմերը, արմատախիլ անում արդարադատությունը և կեղծ մեղադրանքներով ձերբակալում հոգևորականներին ու ազգային բարերարներին, կարելի է ամեն ինչ սպասել: Հնարավոր է, որ կառավարությունն ավելի հեռու գնա իր նպատակներին հասնելու համար: Բայց ես չեմ կարող հավատալ, որ կգտնվի հայ դատավոր, որը կդատապարտի Ամենայն հայոց կաթողիկոսին: Այս մարդը կհեռացվի եկեղեցուց, և ժողովուրդը կանիծի նրա ամբողջ ընտանիքը։

-Հայ Առաքելական Եկեղեցին մտադի՞ր է միջամտել առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների քաղաքական պայքարին՝ կառավարության ճնշման արդյունքում։

-Կրկնում եմ, Եկեղեցին, որպես անկուսակցական հաստատություն, իր առաքելության հիման վրա, երբեք չի միջամտել պետական ​​գործերին։ Այս դրույթը ամրագրված է Հանրապետության Սահմանադրության 17-րդ և 18-րդ հոդվածներում՝ Եկեղեցին անջատ է պետությունից և չի զբաղվում քաղաքականությամբ։ Կառավարությունն, իր հերթին, իրավունք չունի միջամտել Եկեղեցու ներքին գործերին։ Միևնույն ժամանակ, կրկին Սահմանադրության համաձայն, Եկեղեցուն արգելված չէ բարձրացնել արդարության ձայնը՝ ի նպաստ ազգի և երկրի հոգևոր անվտանգության։